Święty Pankracy, który urodził się około 289 roku w pobliżu Synnady, miasta we Frygii Salutaris, prowadził krótkie, ale niezwykle odważne życie, które przez wieki inspirowało wiernych. Był obywatelem rzymskim, synem rodziców, którzy, choć tylko przez krótki czas, obdarzyli go miłością i troską. Gdy miał dziewięć lat, jego matka Cyriades zmarła przy porodzie, a ojciec, głęboko dotknięty stratą, zmarł wkrótce potem. Mały Pankracy został sam, ale znalazł wsparcie w swoim wuju Dionizym, który zabrał go do Rzymu. Razem osiedlili się w willi na wzgórzu Caelian, gdzie ich życie nabrało nowego kierunku dzięki chrześcijańskim naukom.
W Rzymie Pankracy i jego wuj zostali nawróceni na chrześcijaństwo przez jednego z lokalnych kapłanów, Marcelina. Po nawróceniu młody Pankracy w pełni oddał się wierze, którą przyjął całym sercem. Jego gorliwość dla Chrystusa szybko stała się dobrze znana wśród społeczności chrześcijańskiej, mimo że czasy były bardzo trudne dla wierzących.
W 303 r. n.e., podczas krwawych prześladowań chrześcijan przez cesarza Dioklecjana, Pankracy wpadł w ręce władz rzymskich. Kiedy został postawiony przed sądem, miał zaledwie czternaście lat. Cesarz Dioklecjan był pod takim wrażeniem jego młodości i odwagi, że zaoferował mu bogactwo i władzę, jeśli wyrzeknie się swojej wiary i złoży ofiarę pogańskim bogom. Młody człowiek jednak odmówił i jasno zadeklarował, że nie będzie służył nikomu poza Chrystusem. Dioklecjan, nie mogąc złamać jego postanowienia, kazał w końcu ściąć Pankracego na Via Aurelia.
Po śmierci ciało Pankracego zostało oddane w ręce rzymskiej matrony o imieniu Oktawilla, która z miłością i czcią złożyła go w grobowcu w rzymskich katakumbach. Jego głowa została zachowana jako cenna relikwia i do dziś znajduje się w relikwiarzu w bazylice św. Pankracego.
Pankracy stał się obiektem kultu już w V wieku, kiedy to papież Symmachus kazał zbudować bazylikę w miejscu jego grobu. Jego historia i odwaga zainspirowały wielu wiernych, w tym papieża Grzegorza Wielkiego, który wysłał relikwie św. Pankracego do Anglii, gdzie szybko rozprzestrzenił się kult tego młodego męczennika. Jego kult rozprzestrzenił się nie tylko w Anglii, ale i w całej Europie, a jego imieniu poświęcono wiele kościołów.
W średniowiecznej ikonografii Pankracy jest często przedstawiany jako młody żołnierz, co jest zgodne z jego powiązaniami ze świętymi żołnierzami Nereuszem i Achillesem. Chociaż był tylko chłopcem, jego odwaga, wiara i determinacja, by służyć Bogu bez względu na okoliczności, uczyniły go patronem dzieci, a także osób poszukujących pracy lub cierpiących na problemy zdrowotne. Ludzie modlą się do niego również przeciwko bólom głowy, drgawkom i fałszywym świadkom.
Jego święto obchodzone jest 12 maja, kiedy wierzący na całym świecie wspominają jego niezachwianą wiarę i gotowość do poświęcenia wszystkiego dla Chrystusa.
Modlitwa do świętego Pankracego
Święty Pankracy, odważny młodzieńcze, który oddałeś swoje życie za Chrystusa, prosimy Cię, prowadź nas do tej samej niezachwianej wiary. Pomóż nam oprzeć się wszystkim pokusom świata i pozostać wiernymi Bogu we wszystkich próbach, które przychodzą na naszą drogę. Chroń nas swoją wstawienniczą mocą, zwłaszcza nasze dzieci, aby wzrastały w miłości Boga i w mocnej wierze, tak jak Ty. Prosimy Cię, obdarz nas łaską życia w prawdzie, abyśmy i my mogli znaleźć odwagę i siłę w obliczu naszych własnych prób. Amen.
