Matias Mulumba był rodowitym Muzogą, urodzonym w Bunya około 1836 roku. On i jego matka zostali przywiezieni do Bugandy przez najeźdźców Baganda i sprzedani człowiekowi o imieniu Magatto. Ten ostatni traktował go jak własnego syna i nadał mu imię swojego klanu - "Kalemba". Ze względu na swoją lojalność i wiarygodność, Kalemba stopniowo awansował na asystenta wodza okręgów Bulemeezi i Ssingo.
Ponieważ tradycyjnym obowiązkiem jego pana, wodza Ssingo, było budowanie i naprawianie budynków pałacu królewskiego, Mulumba zetknął się z misjonarzami, gdy przewodził zespołowi, który zbudował ich pierwsze domy. Następnie został ochrzczony przez ojca Girault 28 maja 1885 roku. Później jego praca przy naprawie pałacu królewskiego w Mengo, który wcześniej spłonął, doprowadziła do jego aresztowania. W dniu 27 maja 1886 r., w drodze do Namugongo, jego ręce i stopy zostały odcięte w Starej Kampali (gdzie obecnie znajduje się parafia Stara Kampala). Po trzech dniach cierpienia Matias Mulumba zmarł 30 maja 1886 r. w wieku około pięćdziesięciu lat.
Mulumba został beatyfikowany w 1920 r. przez papieża Benedykta XV, a następnie kanonizowany w 1964 r. przez papieża Pawła VI, wraz z innymi męczennikami ugandyjskimi. Jego święto obchodzone jest 3 czerwca wraz z innymi ugandyjskimi męczennikami, którzy czczeni są za odwagę i wierność wierze w obliczu prześladowań.