Mały Dom Opatrzności Bożej, znany również jako Rodzina Cottolengów, został założony przez świętego Józefa Benedykta Cottolenga w Turynie we Włoszech jako schronienie dla ubogich i chorych opuszczonych przez społeczeństwo. Członkowie tej wspólnoty zakonnej, w skład której wchodzą kapłani, bracia i siostry prowadzący życie konsekrowane, poświęcili się Bogu w służbie najbardziej marginalizowanym ludziom. Zgromadzenie Braci św. Józefa Cottolengio jest świecką rodziną zakonną, której członkowie poświęcili się Bogu w służbie ludziom najbardziej marginalizowanym. Zostało założone w 1833 roku i zatwierdzone jako instytut zakonny na prawie papieskim przez Stolicę Apostolską w 1965 roku. Bracia są świadomi, że są pokornymi narzędziami Bożej Opatrzności. Ich zobowiązaniem jest wcielanie miłości opatrznościowego Boga we wszystkich działaniach Małego Domu Bożej Opatrzności, a ich szczególną misją jest naśladowanie przykładu Jezusa, który prowadzi ich do dawania, dzielenia się i poświęcania własnego życia dla dobra tych cierpiących ludzi.
Powołanie: Pomoc osobom dotkniętym nieuleczalnymi chorobami, upośledzonym umysłowo, niepełnosprawnym fizycznie, a także tym, którzy są w poważnym i zaawansowanym stadium cierpienia i nie mają nikogo, kto mógłby się nimi zaopiekować.
Pierwsza placówka w Indiach znajdowała się w Palluruthy, diecezja Cochin (1984), a druga wspólnota w North Paravur, diecezja Kottapuram (1998). Ufając Opatrzności Bożej, która w szczególny sposób troszczy się o swoich synów, zwłaszcza tych najbardziej potrzebujących, i objawiając dobroć Ojca Niebieskiego.
