Święty Józef Benedykt Cottolengo, urodzony 3 maja 1786 roku w Bra, ówczesnym Królestwie Sardynii, był założycielem Małego Domu Opatrzności Bożej i jest uważany za świętego Kościoła rzymskokatolickiego. Był najstarszym z dwanaściorga dzieci, z których sześcioro zmarło w wieku niemowlęcym. W młodym wieku został wyświęcony na tercjarza franciszkańskiego, a następnie wstąpił do seminarium. Po święceniach kapłańskich w 1811 r. został przydzielony do służby w Turynie, gdzie przekazał wszystkie swoje dary, darowizny, opłaty za kazania i stypendia za msze na rzecz ubogich.
Jego działalność charytatywna rozpoczęła się w Turynie, który wciąż odbudowywał się po okupacji francuskiej i borykał się z poważnymi problemami społecznymi i ubóstwem. Po spotkaniu rodziny podróżującej z Lyonu do Mediolanu, która nie mogła zostać przyjęta do szpitala z powodu gruźlicy matki, Cottolengo sprzedał wszystko, co miał i zaczął zapewniać bezpłatne zakwaterowanie chorym i niepełnosprawnym. Dzieło to rozrosło się z czasem i stało się znane jako Mały Dom Opatrzności Bożej, w którym zakładano sierocińce, klasztory i wspólnoty dla różnych potrzeb.
Święty Józef Benedykt Cottolengo zmarł 30 kwietnia 1842 r. w Chieri w Piemoncie. Po jego śmierci przy jego grobie miało miejsce wiele cudów, w tym uzdrowienie z dolegliwości cielesnych. Został beatyfikowany w 1917 roku przez papieża Benedykta XV i kanonizowany w 1934 roku przez papieża Piusa XI. Jego święto obchodzone jest 30 kwietnia.
