Święta Gemma Galgani, dziewica, urodziła się w 1878 roku w Borgo Nuovo di Camigliano niedaleko Lucca we Włoszech, w rodzinie pobożnych rodziców. W wieku osiemnastu lat Gemma została sierotą i dołączyła do rodziny Matteo Gianniniego w Lukce. Głęboko pragnęła zostać zakonnicą w Zgromadzeniu Pasjonistów, do którego należał jej kierownik duchowy, ale jej plany pokrzyżowała seria chorób, z których najgorszą była gruźlica kręgosłupa.
W latach 1899-1901 regularnie doświadczała stygmatów Jezusa Chrystusa i znaków biczowania podczas modlitwy. Miała również wizje Jezusa Chrystusa, Dziewicy Maryi i swojego anioła stróża, z którym rozmawiała jak z najlepszym przyjacielem. Z drugiej strony zdawała się również cierpieć na diabelskie opętanie, na przykład, gdy pluła na krucyfiks i łamała paciorki różańca. Kiedy mówiła w ekstazie, jej głos był niezwykły, a obecni rejestrowali jej słowa.
W tych latach wyróżniała się posłuszeństwem i cierpliwością w dotkliwym cierpieniu, a także praktyką heroicznego ubóstwa. Z tych powodów, a nie nadprzyrodzonych zjawisk, została beatyfikowana w 1933 r. i kanonizowana w 1941 r. przez papieża Piusa XII.
Popularny kult, który powstał wkrótce po jej śmierci, rozprzestrzenił się jeszcze bardziej po opublikowaniu jej korespondencji z kierownikiem duchowym w 1943 r.
Uroczystość św. Gemmy Galgani obchodzona jest 11 kwietnia.
