Święty Jan Józef od Krzyża (1654-1734), urodzony jako Carlo Gaetano, urodził się na wyspie Ischia w pobliżu Neapolu. Od dzieciństwa wykazywał pobożność religijną i zamiłowanie do modlitwy. W wieku szesnastu lat wstąpił do Zakonu św. Franciszka w Neapolu, do franciszkanów reformowanej gałęzi św. Piotra z Alkantary, stając się pierwszym Włochem w tej reformie. Jego życie charakteryzowała surowa asceza: pościł, nie pił wina i spał tylko trzy godziny na dobę.
W 1674 r. został wysłany do założenia klasztoru w Afili, gdzie sam pomagał w jego budowie. Chociaż został wyświęcony na kapłana wbrew swojej woli, stał się znanym spowiednikiem i kierownikiem duchowym. W 1702 r. został mianowany wikariuszem prowincjalnym reformy alkantaryńskiej we Włoszech. Rozwiązał napięcia między hiszpańskimi i włoskimi franciszkanami, co doprowadziło do utworzenia włoskiej prowincji z nim jako prowincjałem.
W ostatnich latach życia poświęcił się kierownictwu duchowemu w klasztorze Santa Lucia del Monte w Neapolu, gdzie zmarł 5 marca 1734 roku. Po jego śmierci powstał kult wokół jego relikwii. Został ogłoszony patronem Neapolu w 1790 roku, beatyfikowany w 1789 roku i kanonizowany w 1839 roku. Jego święto obchodzone jest 5 marca. Święty Jan Józef od Krzyża jest przykładem pokory, pobożności i miłości do Boga, które inspirują wiernych do dziś.
