Święty Paweł od Krzyża, założyciel Zgromadzenia Męki Jezusa Chrystusa, urodził się 3 stycznia 1694 roku w Ovada we Włoszech. Był pod głębokim wpływem Męki Pańskiej, a jego pasją było budzenie w ludziach świadomości Męki Pańskiej jako najskuteczniejszego środka prowadzącego do odwrócenia się od grzechu i osiągnięcia chrześcijańskiej doskonałości.
Po roku ochotniczej służby w armii weneckiej, gdzie walczył przeciwko Turkom w 1714 r., spędził kilka lat na modlitwie i odosobnieniu, zanim w 1720 r., będąc jeszcze świeckim, zdecydował się założyć nowe zgromadzenie oparte na wizji. (uwaga: jak dotąd była to tylko decyzja, kongregacja została założona kilka lat później)
Objawienie to miało miejsce w okresie intensywnego wysiłku modlitewnego i duchowych poszukiwań. Paweł był wewnętrznie przekonany, że Bóg wzywa go do poświęcenia swojego życia kontemplacji męki Chrystusa i szerzenia tej kontemplacji wśród ludzi. W wizjonerskim doświadczeniu objawił mu się szczególny habit z dużym białym sercem na piersi, na którym widniały słowa "JESU XPI PASSIO" (Męka Jezusa Chrystusa) i krzyż. Ten symbol miał być nośnikiem przesłania i misji jego przyszłego zakonu.
Papież od Krzyża postrzegał tę wizję nie tylko jako osobiste wyzwanie, ale także jako polecenie od Boga, aby założyć nowe stowarzyszenie religijne poświęcone życiu modlitwy, pokuty i aktywnej ewangelizacji, z naciskiem na mękę naszego Pana Jezusa Chrystusa. To właśnie to doświadczenie zachęciło go, pomimo początkowych przeszkód, do kontynuowania swojej misji i założenia zakonu, który stał się znany ze swojej głębokiej duchowości i zaangażowania w cierpienie jako środek do duchowego wzrostu i zbawienia.
Po otrzymaniu habitu zakonnego z rąk swojego biskupa, udał się do Rzymu w 1725 roku wraz ze swoim bratem Janem Chrzcicielem, który był jego stałym towarzyszem i współpracownikiem przy zakładaniu instytutu. Tutaj otrzymali od papieża Benedykta XIII pozwolenie na założenie zgromadzenia według następujących reguł. Benedykt XIII wyświęcił obu braci na kapłanów w Bazylice św. Piotra 7 czerwca 1727 r. Papieska zgoda została uzyskana pod warunkiem, że niektóre z najbardziej rygorystycznych zasad zostaną złagodzone.
Paul szybko zgromadził wokół siebie wielu uczniów i z ich pomocą przyprowadził do Boga niezliczone dusze.
Jego świętość została potwierdzona przez niesamowite łaski nadprzyrodzone. Był niezwykle skutecznym kaznodzieją, zwłaszcza na temat Męki Pańskiej; był również obdarzony darem proroctwa, uzdrawiania i czytania tajemnic serc.
Zmarł w podeszłym wieku 18 listopada 1775 roku.
